فرصت ياد خدا به‌خصوص براي جوان‌ها


يكي از به يادماندني‌ترين خطبه‌هاي نماز جمعه تهران به امامت حضرت آيت‌الله خامنه‌اي نماز جمعه‌ايست كه پس از برگزاري دهمين دوره‌ي انتخابات رياست جمهوري در روز ۲۹ خرداد ۸۸ اقامه شد. در فاصله‌‌ي يك هفته ميان برگزاري انتخابات ۴۰ ميليوني و نماز جمعه، اتفاقات عجيب و بسيار نگران كننده‌اي  افتاد. دو نفر از نامزدها، كه خود از عناصر حاضر در انقلاب و مورد اعتماد نظام جمهوري اسلامي بودند، با بي‌اعتنايي به روال قانوني و زير پا گذاشتن اخلاق و انصاف، بخشي از طرفداران خود را به حضور در خيابان فراخواندند و ناآرامي و ناامني را در كشور رقم زدند. ابرهاي فتنه آسمان شهر را پوشاند و وسوسه‌هاي شيطان در خيابان‌ها اردوكشي مي‌كرد و همه‌‌ي دلسوزان و معتقدان به اسلام و انقلاب دچار اضطراب و نگراني بودند. در چنين شرايطي همه‌ي چشم‌ها و گوش‌ها از دوست و دشمن در انتظار بيانات و مواضع امام امت و امام جمعه تهران بود. رهبر انقلاب اما پيش از ورود به شبهه‌ها و چالش‌ها كه فضاي سياسي كشور را غبارآلود كرده بود، از تقوا و سكينه و آرامش سخن مي‌گويند و راه دستيابي به آن را مورد تأكيد قرار مي‌دهند: «ياد خدا».


۱.ياد خدا به‌خصوص براي  شما جوان‌هاي عزيز
«ياد خداست كه دل‌ها را در ماجراهاي طوفاني دنيا و زندگي حفظ مي‌كند. ياد خدا را مغتنم بشماريد... من به شما عرض بكنم از اول انقلاب تا امروز - كه سي سال مي‌گذرد - در حوادث گوناگون، حوادثي كه بعضي از آنها مي‌توانست يك ملت را، يك نظام را از جا بكند، مي‌توانست يك كشور را دچار درياي طوفاني‌اي بكند كه ندانند چه مي‌كنند و چه بايد بكنند اما اين كشتي استوار كه متكي به ايمان‌هاي شما، به اراده‌ي شما، به دل نوراني شما به ذكر خدا متكي بود، در اين طوفان‌هاي گوناگون اندك اضطرابي پيدا نكرد. اين نشانه‌ي رحمت الهي است؛ اين نشانه‌ي تفضلات خداوند به شما ملت عزيز است... مبادا ياد خدا از دل‌ها برود. به‌خصوص به شما جوان‌هاي عزيز در سراسر كشور و هر جا كه هستيد عرض مي‌كنم: جوان‌ها! اين دل‌هاي پاك را، اين دل‌هاي نوراني را، اين دل‌هاي نرم را مغتنم بشمريد؛ آنها را با ياد پروردگار سيراب كنيد؛ آنها را از ذكر خدا لبريز كنيد، كه خداي متعال توجهاتش را و رحمتش را بر اين ملت مستدام خواهد كرد... اين فضاي معنوىِ جامعه را قدر بدانيد، مبادا هيجان‌هاي سياسي ما را از خدا غافل كند؛ اين انقلاب از اول بر پايه‌ي ايمان‌هاي پاك و صادق استوار شد و ادامه‌ي اين راه هم بر همين پايه‌ي استوار قرار خواهد داشت.»(۱۳۸۸/۰۳/۲۹)


۲. اين سه ماه عبادت را دست كم نبايد گرفت
  در مسير تربيتي اسلام، سه ماه رجب و شعبان و رمضان، ايام  به‌خصوصي هستند كه ياد و ذكر خدا و تعبد و ايمان بيش از ايام ديگر جلوه‌گر است. «اين ايام عبادت را - اين ماه رجب را، ماه شعبان را و بالاتر، ماه رمضان را - دست كم نبايد گرفت. ما اگر بخواهيم در ميدان‌هاي زندگي، آن راه مستقيم و صراط قويمي را كه اسلام به ما نشان داده است با قدرت طي كنيم، احتياج داريم كه رابطه‌مان را با مبدأ اعلي، با حضرت باري‌تعالي‌ محكم كنيم. اين رابطه با دعاست، با نماز است، با اجتناب از گناه است.»(۱۳۸۷/۰۶/۲۴)


دريافت خط حزب‌الله نسخه‌ي مطالعه (A۴)
۳. ماه شعبان، گذرگاه مؤمنان به سوي ماه ضيافت الهي
  درباره‌ي ويژگي‌هاي ماه شعبان كه در هفته‌ي آغازين آن قرار داريم خصوصيات متعددي مي‌توان برشمرد. از يك زاويه «براي اين‌كه انسان بتواند وقتي وارد تالار(ماه رمضان) شد، چشمش باز باشد و غافل نشود و سرش را بيندازد پايين و از اين در وارد شود و از آن در بيرون برود؛ نگاهي به دوروبر كند و استفاده‌اي ببرد و براي اين‌كه اين آمادگي در من و شما پيدا شود، اين ماه رجب و شعبان را قرار داده‌اند؛ رجب يك‌جور، شعبان يك‌جور ديگر. رجب، بيشتر ماه نماز است؛ شعبان، بيشتر ماه دعا و روزه است.»(۱۳۸۳/۰۷/۱۳) چراكه «ماه شعبان، گذرگاه مؤمنان به سوي ماه ضيافت الهي -ماه مبارك رمضان- است.»(۱۳۹۰/۰۳/۱۴)


۴. نيمه‌ي شعبان قله اعياد  اين ماه
ماه شعبان همراه است با «اعياد بزرگ و پياپي‌اي كه حقيقتاً هر كدامي براي دل‌هاي شيعيان يك خورشيد فروزنده است، يك شعاع خيره كننده است؛ ولادت حضرت اباعبدالله‌الحسين عليه‌الصّلاه‌و‌السّلام، ولادت حضرت سجاد عليه‌الصّلاه‌و‌السّلام و ولادت حضرت ابي‌الفضل‌العباس عليه‌الصّلاه‌و‌السّلام.»(۱۳۸۸/۰۵/۰۵) وجود اين اعياد فرصتي براي توجه و توسل به ائمه و اهل‌بيت سلام‌الله‌عليهم است. اعيادي كه «قله‌ي» آن «عيد نيمه‌ي شعبان است.»(۱۳۸۶/۰۶/۰۴) عيدي كه «دل‌هاي مؤمنين، به اين روز بزرگ و اين ولادت عظيم وابسته است.»(۱۳۸۰/۰۸/۰۸) از ديگر سو «شب و روز نيمه‌ي شعبان - با قطع نظر از ولادت اين بزرگوار در اين شب و روز - از ليالي و ايام متبركند. شب نيمه‌ي شعبان، شب بسيار متبركي است. تالي‌تلو ليالي قدر و وقت توجه و تذكر و توسل به ذيل عنايات باري‌تعالي و طلب و درخواست است. اعمال و ادعيه‌اي هم دارد كه اگر موفق شده‌ايد و آنها را انجام داده‌ايد، ان‌شاالله مشمول قبول پروردگار باشد. اگر كساني هم غفلت كردند و توجه نداشتند، به ياد نگهدارند كه همه‌ي سال، شب نيمه‌ي شعبان را مغتنم بشمارند.»(۱۳۷۶/۰۹/۲۵)


۵. كميل و شعبانيه، دو مناجات عاشقانه
رهبر انقلاب در خاطره‌اي كه از امام راحل نقل كرده‌اند به دو ابزار مهم استفاده از بركات اين ماه و تقويت رابطه با خدا اشاره مي‌كنند، دو ابزار مهم بهره‌مندي از اين ماه كه اتفاقا مورد علاقه امام راحل و عظيم‌الشأن ما است. مناجات‌هايي كه رهبر انقلاب از آنها با صفت زيباي عاشقانه ياد مي‌كنند: «اين مناجات شعبانيه را ببينيد. من يك وقتي از امام رضوان‌الله‌عليه پرسيدم در اين دعاهاي مأثوري كه وجود دارد، شما كدام دعا را بيشتر از همه خوشتان مي‌آيد و دوست داريد. فرمودند: دعاي كميل و مناجات شعبانيه. اتفاقاً هر دو دعا هم مال ماه شعبان است؛ دعاي كميل كه مي‌دانيد اصلاً ورود اصلي‌اش مال شب نيمه‌ي شعبان است، مناجات شعبانيه هم كه از ائمه نقل شده، متعلق به ماه شعبان است. لحن اين دو دعا به هم نزديك است؛ هر دو عاشقانه است.»(۱۳۸۳/۰۷/۱۳)


منبع چاپي: نشريه‌ي «خط حزب‌الله»